| บทความ |
|
วิชาเหมือนสินค้าอันมีค่าจากเมืองไกล
|
ต้องยากลำบากไปจึงจะได้สินค้ามา
|
|
จงตั้งเอากายเจ้าเป็นสำเภาอันโสภา
|
ความเพียรเป็นโยธาแขนซ้ายขวาเป็นเสาใบ
|
|
นิ้วเป็นสายระยางสองเท้าต่างสมอใหญ่
|
ปากเป็นนายงานไปอัธยาศัยเป็นเสบียง
|
|
สติเป็นหางเสื่อถือท้ายเรือไว้ให้เที่ยง
|
ถือไว้อย่าให้เอียง
เลาะแล่นเลี่ยงข้ามคงคา
|
|
ปัญญาเป็นกล้องแก้วส่องดูแถวแนวหินผา
|
เจ้าจงเอาหูตาเป็นล้าตาฟังดูลม
|
|
ขี้เกียจเป็นปลาร้ายจะทำลายให้เรื่อจม
|
เอาใจเป็นปืนคมยิงระดมให้จมไป
|
|
จึงจะได้สินค้ามาคือวิชาอันพิสมัย
|
เจ้าจงมั่นหมั่นหมายใจจึงจะได้สินค้ามา
กาพย์ยานี
11
|