เวปตาย...
- เวปไม่มีการปรับปรุงมากว่า 2 ปี ผู้เขียนเริ่มหนีห่าง... เรียกว่าเวปตาย... ด้วยความเปลี่ยนแปลงหลายๆบริบท เริ่มจากสรีระร่างกายตามกฏธรรมชาติ ขี้บ่นมากขึ้น และมากๆ ขึ้น (ลูกบอก) ปวดหลังปวดเอว สายตาก็เริ่มแย่ ถอดๆ ใส่ๆ แว่น เส้นผมก็เริ่มมีสีบริสุทธ์ ที่สำคัญการต้องทำใจยอมรับกับการเปลี่ยนแปลงของสังคม ค่านิยมของนักเรียนส่วนไม่น้อย(ใหญ่) ที่ไม่สร้าง ไม่ทำ ไม่หา แต่จะใช้วิธีการซื้อทุกอย่าง (ยุคยืมเรียน) เสรีภาพในสถาบัน ไม่เรียน ไม่ส่ง ไม่ถาม ไม่กลัวตก และต้องไม่ตก รวมถึง เอกสาร การตัดสินโดยเอกสาร การสรุปผลที่สวยหรูโดยเอกสาร ก็เลยต้องเอาเวลาที่มีน้อยนิดมานั่งทำเอกสาร (เข้าใจแล้วทำไม่ลูกถึงบอกว่าขี้บ่น) ปิด 5 วันเข้าพรรษา มีเวลามานั่งคิดถึงเหตุการณ์จากเหตุทั้งหลายทั้งปวง ก็เริ่มสรุปได้ว่า...อ้อ!! เป็นที่เรานี้เองที่ผิดดันไม่ยอมรับความจริง (เลยด่าคนในกระจกว่าโง่มากๆ) จึงหนีหายหน้าจากงานทำเวปที่เคยรัก ไปกับจักรยานสองล้อ 2 ปีเต็มๆ ก็ถือซะว่าเป็นการพัฒนาความคิดตัวเองใหม่ เพื่อเริ่มใหม่ ก็แล้วกัน ก็เลยตั้งใจเริ่มต้นกับเวปอีกครั้งโดยตั้งใจจะเขียนให้ต้นไม้ และปลาในสระ หน้าแผนกอ่าน
- 27 มิถุนายน 2552 มาเริ่มใหม่กับไอซีไมโครคอนโทรลเลอร์ AVR ถามว่าทำไม่ไม่ต่อ MCS-51 คำตอบก็คือทำไม่ร่างกายผมถึงเปลี่ยนแปลง ทำไม่? ไม่หนุ่มเหมือนเดิม ก็เวลามันเปลี่ยนเทคโนโลยี่ เราคือผู้ใช้ไม่ใช่ผู้ผลิต มองไปข้างหน้าดีกว่า เวลาปั่นจักรยานจะต้องมีข้าวห่ออยู่เป้หลังเป็นทุน (MCS-51) แวะชิมอะไรใหม่ๆ ข้างทางบ้าง บางที่อาจจะอร่อย เอามาแอ้มกับของที่อยู่ในเป้หลังอาจจะอร่อยมากขึ้นอีก จึงเริ่มต้นศึกษาด้วยตัวเอง ต้องเน้นย่ำว่า ด้วยตัวเองจริงๆ เพราะไม่มีโอกาสได้ไปอบรม ด้วยหลายๆเหตุผล แต่มัวมาตัดพ้อก็นั่งประชดสังคมแล้วนั่งหายใจรดตัวเองจนตายไปก็ไม่มีประโยชน์ ก็เลยหาข้อมูลเปิดเวปไซต์ถามคำถามบนเวปบอร์ด อ่านทุกเรื่องที่สนใจ ลองผิดลองถูก ก็เป็นครูไม่ได้หมายถึงจะต้องรู้เองโดยอัตโนมัติ ไม่หายังไงก็ไม่ได้ พรสวรรค์หามาจนอายุปูนนี้ยังไม่เคยเจอเลย
- 27 กรกฎาคม 2552 ศึกษาครบ 1 เดือน คิดว่าน่าจะได้เวลาโหลดข้อมูลขึ้นเวปแล้ว เพราะสร้างบอร์ด สร้างเครื่องโปรแกรม ทำใบงาน พอจะ ได้มั้งแล้ว ได้ศึกษาการเขียนโปรแกรม ก็เลยลองของเลยครับทำโปรเจค 1 โปรเจค ก็เริ่มลุยต่อ แล้วพบกันเรื่อยๆ ครับ เอ้า...ปลาคราฟตัวซ้ายมือมีอะไรจะถามไหม ? ...
|
